Playdate met Fido

(4 Januari 2020)

Zondag 15 december 2019 was het zover. Onze eerste Insta playdate. Fido was samen met zijn vrouwtje een lang weekend op Texel en we hadden afgesproken om samen met onze honden te gaan wandelen. Super leuk om elkaar in het echt te ontmoeten en kennis te maken. Ik had een  leuke route uitgestippeld in het grote duingebied dat wij hebben op Texel, maar helaas gooide de wind roet in het eten. Het stormde zo hard dat we het hebben verzet naar het bos. Het is toch wel fijn als je elkaar kunt verstaan en je hond niet wordt weggeblazen. Voor de rest hadden we enorm mazzel want het was droog en het zonnetje kwam zelfs nog even tevoorschijn. 
Nadat we elkaar hadden gevonden op de parkeerplaats liepen we het bos in. Lekker de honden los zodat ze beter konden kennismaken. Nou wat ik al verwachtte gebeurde. Milka haar onzekerheid nam de overhand en Fido werd getrakteerd op een luid welkom. Na een tijdje begon ze te ontdooien en als Fido dacht om even blaffend achter haar aan te rennen was het opeens niet meer zo'n held en rende ze snel naar het baasje. Guus vond het allemaal wel prima en samen met fido keutelde hij van boom naar boom om op exact dezelfde plek hun blaas te legen. Die mannen zijn ook allemaal hetzelfde. Rianne en ik hadden het al snel over onze uit de hand gelopen hobby honden. Toch prachtig om met mensen te praten die dezelfde interesses hebben. Als ik met ‘normale’ mensen praat over mijn honden account word ik meestal aangekeken alsof ik ze niet meer helemaal op een rijtje heb. Zelfs mijn man die alles toch heel erg meekrijgt kijkt me af en toe nog aan alsof ik van een andere planeet kom als ik over het account van Guus en Milka begin. Misschien is het ook wel een wereld op zich. Maar wel een hele leuke. 
Toen we ongeveer op de helft waren van onze wandeling heb ik de camera tevoorschijn gehaald, want dit moment moest natuurlijk wel even vastgelegd worden. Maar wat was het ontzettend moeilijk om ze alledrie naast elkaar te laten zitten. Fido ging steeds met zijn billen naar ze toe zitten en Milka zat aldoor als een maniak Fido in de gaten te houden met ogen als schoteltjes. Stil zitten bleek ook een hele moeilijke opgave te zijn. En je raad het al. Toen ze eindelijk netjes naast elkaar rustig zaten te wachten kwam er achter ons een man met zijn hond om de hoek en was het weer dolle pret. Uiteindelijk zijn er toch een paar super leuke en grappige foto ́s gemaakt wat een mooie herinnering is aan de wandeling. Na ruim een uur wandelen namen we afscheid van elkaar. Hopelijk zien we elkaar op Animal Event volgend jaar weer. Milka heeft de hele middag in haar mandje liggen slapen. Ze kon geen boe of bah meer zeggen.